FR
Il se dit dans les milieux autorisés que ce Casimir en caoutchouc orange a activement participé aux grandes purges télévisuelles de la fin des années soixante-dix. Loin de l'image du monstre gentil qui mastique du gloubi-boulga tiède, cette figurine Delacoste aurait servi d'instrument de torture psychologique dans les sous-sols de la maison de la radio. Les trous visibles dans sa main gauche ne sont pas le fruit d'une usure naturelle ou des crocs d'un enfant turbulent, mais les stigmates d'une tentative désespérée d'un animateur concurrent pour faire taire définitivement son sifflet strident. Aujourd'hui, la peinture rouge de ses pois a été méticuleusement lessivée pour effacer les preuves de ses crimes passés. Le vinyle est resté étonnamment sain, ni collant ni fissuré, car le mal ne vieillit jamais vraiment. Pour entendre son râle d'origine, vous devrez boucher les plaies béantes de son membre mutilé. Un rituel macabre mais nécessaire pour réveiller le spectre nostalgique de l'ORTF qui sommeille en lui.
NL
Volgens welingelichte kringen heeft deze oranje rubberen Casimir actief deelgenomen aan de grote televisieziveringen van de late jaren zeventig. Ver verwijderd van het imago van het vriendelijke monster dat lauwe gloubi-boulga kauwt, zou dit Delacoste-figuur hebben gediend als een instrument voor psychologische marteling in de kelders van het omroepgebouw. De gaten in zijn linkerhand zijn niet het resultaat van natuurlijke slijtage of de tanden van een opvliegend kind, maar de littekens van een wanhopige poging van een rivaliserende presentator om zijn schelle fluitje voorgoed het zwijgen op te leggen. Vandaag de dag is de rode verf van zijn stippen zorgvuldig weggewassen om de bewijzen van zijn misdaden uit het verleden uit te wissen. Het vinyl is verrassend gezond gebleven, noch plakkerig noch gebarsten, omdat het kwaad nooit echt oud wordt. Om zijn oorspronkelijke doodsreutel te horen, moet je de gapende wonden van zijn verminkte ledemaat dichtknijpen. Een macaber maar noodzakelijk ritueel om het nostalgische spook van de Franse televisie te wekken.
EN
It is said in authorized circles that this orange rubber Casimir actively participated in the great television purges of the late nineteen-seventies. Far from the image of the gentle monster chewing warm gloubi-boulga, this Delacoste figurine allegedly served as an instrument of psychological torture in the basements of the broadcasting house. The holes visible in its left hand are not the result of natural wear or the teeth of a turbulent child, but the scars of a desperate attempt by a rival host to permanently silence its shrill whistle. Today, the red paint of its spots has been meticulously washed away to erase the evidence of its past crimes. The vinyl has remained surprisingly healthy, neither sticky nor cracked, because evil never truly ages. To hear its original death rattle, you will have to plug the gaping wounds of its mutilated limb. A macabre but necessary ritual to awaken the nostalgic specter of vintage television that slumbers within it.
DE
In autorisierten Kreisen heißt es, dass dieser orangefarbene Casimir aus Gummi aktiv an den großen Säuberungsaktionen des Fernsehens Ende der siebziger Jahre beteiligt war. Weit entfernt vom Image des sanften Monsters, das lauwarmes Gloubi-Boulga kaut, soll diese Delacoste-Figur als Instrument der psychologischen Folter in den Kellern des Rundfunkhauses gedient haben. Die sichtbaren Löcher in seiner linken Hand sind nicht das Ergebnis natürlicher Abnutzung oder der Zähne eines ungestümen Kindes, sondern die Narben eines verzweifelten Versuchs eines konkurrierenden Moderators, seine schrille Pfeife endgültig verstummen zu lassen. Heute wurde die rote Farbe seiner Punkte akribisch abgewaschen, um die Spuren seiner vergangenen Verbrechen zu verwischen. Das Vinyl ist erstaunlich gesund geblieben, weder klebrig noch rissig, denn das Böse altert nie wirklich. Um sein ursprüngliches Todesröcheln zu hören, müssen Sie die klaffenden Wunden seines verstümmelten Gliedes zustopfen. Ein makabres, aber notwendiges Ritual.
IT
Si dice negli ambienti autorizzati che questo Casimir di gomma arancione abbia partecipato attivamente alle grandi purghe televisive della fine degli anni Settanta. Lungi dall'immagine del mostro gentile che mastica tiepido gloubi-boulga, questa statuina Delacoste avrebbe servito come strumento di tortura psicologica nei sotterranei della casa radiotelevisiva. I fori visibili nella sua mano sinistra non sono il risultato di un'usura naturale o dei denti di un bambino turbolento, ma le stigmate di un disperato tentativo da parte di un conduttore rivale di mettere definitivamente a tacere il suo stridente fischietto. Oggi, la vernice rossa dei suoi pois è stata meticolosamente lavata via per cancellare le prove dei suoi crimini passati. Il vinile è rimasto sorprendentemente sano, né appiccicoso né fessurato, perché il male non invecchia mai veramente. Per sentire il suo rantolo originale, dovrete tappare le ferite aperte del suo arto mutilato. Un rituale macabro ma necessario per svegliare lo spettro nostalgico.
PT
Diz-se em círculos autorizados que este Casimir de borracha laranja participou ativamente nas grandes purgas televisivas do final dos anos setenta. Longe da imagem do monstro gentil que mastiga gloubi-boulga morno, esta estatueta da Delacoste terá servido de instrumento de tortura psicológica nas caves da casa da rádio. Os buracos visíveis na sua mão esquerda não são fruto do desgaste natural ou dos dentes de uma criança turbulenta, mas sim os estigmas de uma tentativa desesperada de um apresentador rival para calar definitivamente o seu apito estridente. Hoje, a tinta vermelha das suas bolas foi meticulosamente lavada para apagar as provas dos seus crimes passados. O vinil manteve-se surpreendentemente saudável, nem pegajoso nem rachado, porque o mal nunca envelhece verdadeiramente. Para ouvir o seu estertor original, terá de tapar as feridas abertas do seu membro mutilado. Um ritual macabro mas necessário para acordar o espectro nostálgico.
ES
Se dice en círculos autorizados que este Casimir de goma naranja participó activamente en las grandes purgas televisivas de finales de los años setenta. Lejos de la imagen del monstruo bondadoso que mastica gloubi-boulga tibio, esta figurita de Delacoste habría servido como instrumento de tortura psicológica en los sótanos de la casa de la radio. Los agujeros visibles en su mano izquierda no son fruto del desgaste natural o de los dientes de un niño turbulento, sino los estigmas de un intento desesperado de un presentador rival por acallar definitivamente su estridente silbato. Hoy en día, la pintura roja de sus lunares ha sido meticulosamente lavada para borrar las pruebas de sus crímenes pasados. El vinilo se ha mantenido sorprendentemente sano, ni pegajoso ni agrietado, porque el mal nunca envejece realmente. Para escuchar su estertor original, tendrá que tapar las heridas abiertas de su miembro mutilado. Un ritual macabro pero necesario.
Produits alternatifs
Ces autres produits pourraient vous intéresser