Français
Cette tasse Schtroumpfs Bénédictin de 1989 raconte l’histoire d’un village où les loisirs sont plus dangereux qu’ils n’en ont l’air. On y voit un Schtroumpf faire du ski au bord d’un lac, activité qui n’a aucun sens géographique mais qui résume parfaitement l’esprit des années 80 : “on improvise, et si ça casse, tant pis”. On raconte qu’un Schtroumpf aurait tenté un salto arrière et aurait fini dans l’eau glacée, jurant de ne plus jamais suivre les conseils du Schtroumpf Costaud. La tasse, elle, a survécu à des lavages trop chauds, des petits-déjeuners trop matinaux et au regard vide de ceux qui n’ont pas encore pris leur café. Un objet joyeux, absurde et légèrement inquiétant, comme tout ce qui vient de 1989.
Néerlandais
Deze Bénédictin‑Smurfenmok uit 1989 vertelt het verhaal van een dorp waar ontspanning gevaarlijker is dan het lijkt. Een Smurf die aan het meer gaat skiën – geografisch totaal onmogelijk, maar perfect passend bij de jaren 80: “we zien wel, en als het misgaat, jammer dan”. Men zegt dat een Smurf ooit een salto probeerde en in het ijskoude water belandde, zwerend nooit meer naar SpierSmurf te luisteren. De mok zelf overleefde te hete afwasbeurten, te vroege ochtenden en de lege blik van mensen zonder koffie. Een vrolijk, absurd en licht verontrustend object, zoals alles uit 1989.
Anglais
This 1989 Bénédictin Smurfs mug tells the story of a village where leisure activities are far more dangerous than they look. A Smurf skiing by a lake – geographically impossible, but perfectly in line with the 80s spirit: “we improvise, and if it breaks, oh well”. Rumor says one Smurf attempted a backflip and ended up in the freezing water, swearing never to follow Hefty Smurf’s advice again. The mug survived overheated dishwashers, painfully early mornings, and the empty stare of people who haven’t had their coffee yet. Cheerful, absurd, and slightly unsettling – just like 1989.
Allemand
Diese Bénédictin‑Schlumpftasse von 1989 erzählt die Geschichte eines Dorfes, in dem Freizeitaktivitäten gefährlicher sind, als sie aussehen. Ein Schlumpf, der am See Ski fährt – geografisch völlig unsinnig, aber typisch für die 80er: „Wir improvisieren, und wenn’s kaputtgeht, Pech“. Man sagt, ein Schlumpf habe einen Rückwärtssalto versucht und sei im eiskalten Wasser gelandet, schwörend, nie wieder auf Muskelprotz zu hören. Die Tasse überstand zu heiße Spülgänge, zu frühe Morgen und den leeren Blick koffeinloser Menschen. Fröhlich, absurd und leicht beunruhigend – wie 1989.
Italien
Questa tazza dei Puffi Bénédictin del 1989 racconta la storia di un villaggio dove il tempo libero è più pericoloso di quanto sembri. Un Puffo che scia accanto a un lago – geograficamente impossibile, ma perfettamente in linea con lo spirito degli anni ’80: “si improvvisa, e se si rompe, pazienza”. Si dice che un Puffo abbia tentato un salto mortale finendo nell’acqua gelida, giurando di non ascoltare più il Puffo Forzuto. La tazza ha resistito a lavaggi bollenti, mattine troppo presto e sguardi vuoti pre‑caffè. Allegra, assurda e un po’ inquietante, proprio come il 1989.
Portugais
Esta caneca Smurfs Bénédictin de 1989 conta a história de uma aldeia onde o lazer é mais perigoso do que parece. Um Smurf a esquiar junto ao lago – geograficamente impossível, mas totalmente anos 80: “improvisa-se, e se partir, paciência”. Dizem que um Smurf tentou um salto mortal e caiu na água gelada, jurando nunca mais ouvir o Smurf Fortão. A caneca sobreviveu a lavagens demasiado quentes, manhãs demasiado cedo e ao olhar vazio de quem ainda não tomou café. Alegre, absurda e ligeiramente inquietante – como 1989.
Espagnol
Esta taza de Pitufos Bénédictin de 1989 cuenta la historia de un pueblo donde el ocio es más peligroso de lo que parece. Un Pitufo esquiando junto al lago – geográficamente imposible, pero totalmente espíritu ochentero: “improvisamos, y si se rompe, mala suerte”. Se dice que un Pitufo intentó un salto mortal y acabó en el agua helada, jurando no volver a escuchar al Pitufo Fortachón. La taza sobrevivió lavados demasiado calientes, mañanas demasiado tempranas y la mirada vacía de quien aún no ha tomado café. Alegre, absurda y un poco inquietante, como 1989.
Produits alternatifs
Ces autres produits pourraient vous intéresser



